Ik neem mijn aantekeningen mee naar de badkamer. Ik neem ze nog even door op het toilet. Wat ken ik nog niet goed genoeg? Als ik mijn tanden sta te poetsen drup ik op mijn papieren. Ik veeg het weg en dreun nog eens de stollingsreeks op... 12 stimuleert 11 stimuleert 9 en daarna 8, 10, 5. Die gaan ze vragen. Dat weet ik. Mijn collega cursisten hebben die vraag allemaal gehad.
Ik zet mijn computer aan, nadat ik overigens eerst alle boeken aan de kant heb gegooid. Mijn aantekeningen gaan de tas in en ik besluit dat het mooi is geweest. "Je kan t", "tsjakka", "toi toi toi"... Mijn vrienden en collega's houden digitaal hun duimen omhoog via twitter, facebook en sms.
Vandaag is niet zomaar een toetsdag maar geen-1-april-grap-het-is-de-ALLERlaatste-theorietoets dag! Zo dan. Dat is toch wel "wat" of "een ding". Zo wil ik het wel noemen ja. Die laatste loodjes wegen dan misschien wel zwaar, na al het gestudeer van de laatste weken ben ik er klaar mee... Of van de positieve kant bekeken: klaar voor! Kom maar op!
En dan, drie uur later stap ik weer buiten. Jeetje wat ging het best een beetje goed denk ik misschien toch wel (oftwel tsjakka!!, met een snufje "you never know, wacht nou toch af"). Geen vreemde vragen, wel een pittige vraagstelling. Veel stellingen waarvan 1, geen of beide goed konden zijn. En nu is het wachten. Drie weken maar liefst. Tijd die ik ga besteden aan de voorbereiding van mijn allerlaatste-praktijktoets dag!
- Gepost met BlogPress op mijn iPhone. Hippe ik! -
0 reacties:
Een reactie plaatsen